بی پناهم .

تکیه گاهم

استواری قامتت بود

که شکست

قدرت نگاهت

که خاموش شد

وصلابت صدایت

که بیصدا شد

در این طوفان پرهیاهو

من بی پناه

کدام  دیوار خرابه را

تکیه دهم .

ببین

انصاف نبود

تنهایم گذاری .